Ελάτε... Ελάτε να δείτε μία ωραία ταινία!

 

The Prisoner (ft. Alec Guinness) | 1955 Full Movie | StreamCore

τι να πω... 

άφωνη! 

Lamprini T. 

Υ.Γ.  Μού θύμισε σκηνές ανάκρισης άλλων ταινιών Τα ρέστα μου! 

Μια πρόσκληση για θέατρο, μιας που συμμετέχω στην θεατρική ομάδα Κορυδαλλού.

 Μια πρόσκληση για θέατρο, μιας που συμμετέχω στην θεατρική ομάδα Κορυδαλλού.

Τσαπατουλιές

κείμενα του Καρλ Βάλεντιν (ως επί των πλείστον)

κωμωδία αποτελούμενη από μικρά σκετς

Υ.Γ. Σήμερα, στην πρότελευταία πρόβα μας... τι γέλιο!!...

Μια πρόσκληση για θέατρο, μιας που συμμετέχω στην θεατρική ομάδα Κορυδαλλού.

Από Πέμπτη 27.11.25 έχουμε τις παραστάσεις της κωμωδίας ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΙΕΣ, στο Πνευματικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη Κορυδαλλού, στις 8μιση

Είστε όλοι καλεσμένοι στην δωρεάν παράσταση μας. Υ.Γ. θα συνεχίσουμε και τις Πέμπτες μετά τα Χριστούγεννα

(Στην φώτο... παίζω την φαρμακοποιό- από την παράσταση μας στο ανοιχτό θέατρο Κορυδαλλού )

....

20 Νοεμβρίου.... (τελικώς 27 Νοεμβρίου) η "Φαρμακοποιός" σάς περιμένει ... στην έναρξη των παραστάσεών μας...
Το φάρμακο είναι δραστικό!! Κωμωδία!!

Lamprini T.

8.000 άνθρωποι θα εργαστούν από Δευτέρα!

 

8.000 άνθρωποι θα εργαστούν από Δευτέρα!

τάξη

Πώς ζούσαμε, χωρίς αυτούς, επί δύο μήνες;

Τα ρέστα μου!! 

Lamprini T. 

Λύσεις υπάρχουν:

Λύσεις υπάρχουν: Ο Οδυσσέας ξεφεύγει από τη σπηλιά του Πολύφημου, δεμένος κάτω από την κοιλιά του κριαριού. (Από αρχαίο ελληνικό αγγείο).

Οδυσσέας

μα, θα το σκεφτόσουν;... Τα ρέστα μου!!

Lamprini T.

η χαρά της οικογένειας

p> 

 Τι χαρά για την οικογένεια...

το μωρό με την οικογένειά του

Ένα μωρό!!!!

(φώτο από ίντερνετ )

Lamprini T.

Υ.Γ. Πόσο χάρηκα που είδα το μωρό μας!!! Εγώ και ο κόσμος μου...

Και τα σύννεφα μπορεί να είναι ωραία... Τώρα

 

 Και τα σύννεφα μπορεί να είναι ωραία...

Τώρα

τα ρέστα μου...

είχα τόσο καιρό να βρω όμορφα νέφη για να φωτογραφίσω!!....

Lamprini Tzo

πρόσκληση για τις 19 Σεπτεμβρίου... ένα κωμικό έργο... για σάς!!! Με μάς!!!

 

 

πρόσκληση για τις 19 Σεπτεμβρίου... ένα κωμικό έργο... για σάς!!!  Με μάς!!! 

περιμένοντας την σειρά μου για την ποιητική μας βραδυά... 

με την Θεατρική Ομάδα του Δήμου Κορυδαλλού, Μπάμπης Κλαλιώτης ( ο σκηνθέτης μας... )

και σάς περιμένουμε... 

19 Σεπτεμβρίου στο Βέγγος... (στο Ανοιχτό θέατρο Κορυδαλλού - κοντά στις φυλακές) για την κωμική μας παράσταση... 

ραντεβού!!!

....

τα ρέστα μου.... 

είναι η πρώτη φορά που θα συμμετέχω σε διάλογο... και... άλλα πολλά.... !!! :) = χαμόγελο... 

Lamprini T. 

Τζούρκα στο Athletiko: «Απίστευτο να ξέρω πλέον ότι έχω πάρει και Κύπελλο και Πρωτάθλημα»

Αλεξία - Ευγενία Τζούρκα

Τζούρκα στο Athletiko: «Απίστευτο να ξέρω πλέον ότι έχω πάρει και Κύπελλο και Πρωτάθλημα» 

Η Αλεξία Τζούρκα μίλησε στο Athletiko για την κατάκτηση του χρυσού και της κορυφής του κόσμου από την Ελλάδα στο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης.

 https://www.athletiko.gr/tzoyrka-sto-athletiko-apisteyto-na-xero-pleon-oti-echo-parei-kai-kypello-kai-protathlima-19741

Η Εθνική Ελλάδας έφτασε στην κορυφή του κόσμου, επικρατώντας της Ουγγαρίας με 12-9 στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Σιγκαπούρης.   

Οι Ελληνίδες έκαναν το 2/2 σε τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και Πρωταθλήματος με αντίπαλη την Ουγγαρία για αυτή τη χρονιά. 

Μάλιστα, στον σημερινό μεγάλο τελικό τα γενέθλιά της είχε η Αλεξία Τζούρκα και η Σοφία Τορνάρου, οι οποίες έκλειναν τα 28 και 21 αντίστοιχα. 

 Μετά την απονομή των μεταλλίων, η Αλεξία Τζούρκα μίλησε στο Athletiko για τον τελικό και τα συναισθήματα που την πλημμυρίζουν, σε αυτή την τόσο ξεχωριστή ημέρα.  

Όσα είπε η Αλεξία Τζούρκα στο Athletiko Για τον τελικό την ημέρα των γενεθλίων της:  «Πιστεύαμε όλες από την αρχή ότι όλο αυτό θα έχει αίσιο τέλος. Από το πρωί το μόνο πράγμα που σκεφτόμουν είναι ότι θα βγαίναμε πρώτες σε αυτό το πρωτάθλημα. Πραγματικά είναι το μεγαλύτερο δώρο στα γενέθλιά μου και δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερα γενέθλια αυτή τη στιγμή.

Για τα συναισθήματά της: 

«Νομίζω είναι απίστευτο να ξέρω πλέον ότι έχω πάρει και Κύπελλο και Πρωτάθλημα και να βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στην κορυφή του κόσμου».

Τα ρέστα μου! 

Lamprini T. 

Υπερήφανη η Ελλάς... και η θεία 🙂🙂

 Υπερήφανη η  Ελλάς! 

Μπράβο, ομαδάρααααααα!!!

Τα ρέστα μου, γιατί υπάρχει υπερήφανη θεία και υπερήφανη γιαγιά... εδώ!!!

Λεπτομέρειες:  Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, Σιγκαπούρη 

🇬🇷Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΕΛΙΚΟ!!!

Οι Ελληνίδες απέδειξαν την αξία τους κόντρα στις ΗΠΑ και προκρίθηκαν πανηγυρικά στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος με σκορ 14-9!!

Τα οκτάλεπτα: 2-2, 4-3, 3-3, 5-1Greece is back in the finals!

Since their historic gold medal win in Shanghai 2011, Greece’s women’s water polo team has been fighting to return to the top stage,  and now they’ve done it! 🇬🇷

They’ve qualified for the Finals at AQUASingapore25 and are ready to chase glory once again! (Από world aquatics)

14-10!  Πάμε για το χρυσό!!!!

Υπερήφανη η  Ελλάς, για σάς! 

μα τι γλυκό θέμα... με βίντεο

 μα τι γλυκό θέμα... τα ρέστα μου!!!

[Αύγουστος Φρειδερίκος Ζήγκερτ (August Friedrich Siegert)]

η μικρή... μάλλον ο μικρός γιατί έχει ένα μικρό άλογο για παιγνίδι, μπρος αριστερά, κοιτάει προσεκτικά έναν πίνακα 

ίσως είναι ο γυιος του ζωγράφου, o oποίος ζωγραφίζει στο φόντο αριστερά... 

ο μικρός φοράει την ποδιά του, για να μην λερώνεται, έχει σκύψει λίγο για να προσέξει αυτόν τον πίνακα με τους πολλούς ανθρώπους... (ίσως είναι σκηνή μάχης... )

ο πίνακας είναι κάτω, στο έδαφος και αυτό δίνει την ευκαιρία στον μικρό να μπορεί να τον παρατηρήσει από κοντά... 

αριστερά, στα πόδια του ζωγράφου, κουρνιάζει κι ένα σκυλί... ένα ζωντανό ζώο, στο φόντο, σε αντίθεση με ένα ζώο- παιγνίδι, εμπρός αριστερά (άλογο)

μα τι ωραίο θέμα... !!!! 

και το βίντεο:   https://www.youtube.com/watch?v=o7IWYZGHL7g

Lamprini T. 

Υ.Γ. Λεπτομέρειες... 

παιδί, παιγνίδι

το ύφασμα πάνω απ' τον πίνακα

η μαύρη καρέκλα που χωρίζει το φόντο με το θέμα

παιδί και πίνακας

ο ζωγράφος στο φόντο με το σκυλί στο έδαφος

Γιώργος Ιωάννου - στου Κεμάλ το Σπίτι...

 

Γιώργος Ιωάννου - Περισκόπιο (ΕΡΤ 1986)

https://www.youtube.com/watch?v=XdRxATcgXtk

τον Γιώργο Ιωνάννου δεν τον γνώριζα... Τον είχα δει στην Τιβι... δεν είχα δώσει σημασία... 

όταν όμως έδινα... Πανελλήνιες... είχαμε στην ύλη... ένα έργο του... ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΊΤΙ... τα ρέστα  μου!! 

ήταν τόσο σπαραξικάρδιο... (απ' αυτά που έχουν σχέση με τον ξεριζωμό)... που δεν νομίζω να ξαναδιαβάσω κάτι δικό του... 

δυστυχώς... 

εν τούτοις... είναι εκπληκτικός... και αυτό φαίνεται από το πόσο τον εκτιμούνε οι άλλοι... 

κι εγώ τον εκτιμώ... πολύ... αλλά... δεν νομίζω να τον ξαναδιαβάσω... με πονάει αυτός ο ξεριζωμός... (και ο κάθε ξεριζωμός... )

  ΠΗΓΗ:   http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2712/Neoelliniki-Logotechnia_G-Lykeiou-AnthrSp_html-empl/index_2_09.html

Lamprini T. 

Υ.Γ. το κείμενο: 

Στοῦ Κεμάλ τό Σπίτι

Δέν ξαναφάνηκε ἡ μαυροφορεμένη ἐκείνη γυναίκα, πού ἐρχόταν στό 

κατώφλι μας κάθε χρονιά, τήν ἐποχή πού γίνονται τά μοῦρα, ζητώντας

 μέ εὐγένεια νά τῆς δώσουμε λίγο νερό ἀπ' τό πηγάδι τῆς αὐλῆς. Ἔμοιαζε 

πολύ κουρασμένη, διατηροῦσε ὅμως πάνω της ἴχνη μιᾶς μεγάλης 

ἀρχοντικῆς ὀμορφιᾶς. Καί μόνο ὁ τρόπος πού ἔπιανε τό ποτήρι, ἔφτανε 

γιά νά σχηματίσει κανείς τήν ἐντύπωση πώς ἡ γυναίκα αὐτή στά σίγουρα 

ἦταν μιά ἀρχόντισσα. Δίνοντάς μας πίσω τό ποτήρι, ποτέ δέν παρέλειπε 

νά μᾶς πεῖ στά τούρκικα τήν καθιερωμένη εὐχή, πού μπορεῖ νά 

μήν καταλαβαίναμε ἀκριβῶς τά λόγια της, πιάναμε ὅμως καλά τό νόημά 

της: «Ὁ Θεός νά σᾶς ἀνταποδώσει τό μεγάλο καλό». Ποιό μεγάλο καλό;

 Ἰδέα δέν εἴχαμε.
Καθόταν ἥσυχα γιά ὥρα πολλή στό κατώφλι τῆς αὐλῆς, κι ἀντί νά κοιτάζει

κατά τό δρόμο ἤ τουλάχιστο κατά τό πλαϊνό σπίτι τοῦ Κεμάλ,1 αὐτή 

στραμμένη ἔριχνε κλεφτές ματιές πρός τό δικό μας σπίτι,

 παραμιλώντας σιγανά. Πότε πότε ἔκλεινε τά μάτια καί τό πρόσωπό

 της γινόταν μακρινό, καθώς συλλάβιζε ὀνόματα παράξενα. Ἐμεῖς, πάντως,

 δέν παραλείπαμε νά τῆς δίνουμε μοῦρα ἀπ' τήν ντουτιά,2 ὅπως

 ἄλλωστε δίναμε σ' ὅλη τή γειτονιά καί σ' ὅποιον περαστικό μᾶς ζητοῦσε. 

Ἡ ξένη τά ἔτρωγε σιγανά, ἀλλά μέ ζωηρή εὐχαρίστηση. Δέ μᾶς 

φαινόταν παράξενο πού τῆς ἄρεζαν τά μοῦρα μας τόσο πολύ. Τό δέντρο

 μας δέν ἦταν ἀπό τίς συνηθισμένες μουριές, ἀπ' αὐτές πού κάνουν ἐκεῖνα

 τά ἄνοστα νερουλιάρικα μοῦρα. Τό δικό μας ἔκαμνε κάτι μεγάλα,

 ξινά σά βύσσινα, καί πολύ κόκκινα στό χρῶμα. Ἦταν δέντρο παλιό 

καί τεράστιο, τά κλαδιά του ξεπερνοῦσαν τό δίπατο σπίτι μας. Μοναχά

 ἕνα κακό εἶχε· τά φύλλα του ἦταν σκληρά καί οἱ μεταξοσκώληκές

 μου δέν μποροῦσαν νά τά φᾶνε. Ἦταν, πάντως, δέντρο φημισμένο 

σ' ὅλο τό Ἰσλαχανέ3 κι ἀκόμα πιό πέρα.
Τήν πρώτη φορά πού εἶχε καθίσει ἡ ἄγνωστη γυναίκα στό κατώφλι μας,

 δέ σκεφτήκαμε νά τῆς προσφέρουμε μοῦρα, ὅμως σέ λίγο μᾶς ζήτησε

 ἡ ἴδια λέγοντας πώς ἤθελε νά φυτέψει τό σπόρο τους στόν μπαχτσέ4 

της. Ἔφαγε μερικά καί τά ὑπόλοιπα τά ἔβαλε σ' ἕνα χαρτί καί 

ἔφυγε καταχαρούμενη.
Τή δεύτερη φορά, θά ἦταν κατά τό τριάντα ὀχτώ, δυό χρόνια, πάντως, 

μετά τήν πρώτη, δέν ἔβαλε μοῦρα στό χαρτί. Κάθισε καί τά ἔφαγε ἕνα ἕνα 

στό κατώφλι. Φαίνεται πώς ὁ σπόρος ἀπ' τά προηγούμενα εἶχε ἀποδώσει, 

ἀλλά γιά νά δώσει καί μοῦρα ἔπρεπε, βέβαια, νά περάσουν χρόνια. Τό 

δέντρο αὐτό, ὅπως ὅλα τά δέντρα πού μεγαλώνουν σιγά, ζεῖ πολλά χρόνια

 καί ἀργεῖ νά καρπίσει.
Ἡ γυναίκα ξαναφάνηκε καί τόν ἑπόμενο χρόνο, λίγο πρίν ἀπ' τόν

 πόλεμο. Ὅμως τή φορά αὐτή τῆς προσφέραμε νερό ἀπ' τή βρύση. 

Ἀρνήθηκε νά πιεῖ τό νερό. Μόλις τό ἔφερε στό στόμα, μᾶς κοίταξε στά 

μάτια καί μᾶς ἔδωσε πίσω τό γεμάτο ποτήρι. Ἐπειδή τήν εἴδαμε 

πολύ ταραγμένη, θελήσαμε νά τῆς ἐξηγήσουμε. Ὁ σιχαμένος 

σπιτονοικοκύρης μας εἶχε διοχετεύσει τό βόθρο τοῦ σπιτιοῦ στό

 βαθύ πηγάδι. «Τώρα πού σᾶς ἔφερα τό νερό στίς κουζίνες σας, 

δέ σᾶς χρειάζεται τό πηγάδι», μᾶς εἶχε πεῖ. Ἡ γυναίκα βούρκωσε, δέ μᾶς

 ἔδωσε ὅμως καμιά ἐξήγηση γιά τήν τόση λύπη της. Γιά νά τήν 

παρηγορήσουμε τῆς δώσαμε περισσότερα μοῦρα κι ἡ γιαγιά μου τῆς εἶπε 

κάτι πού τήν ἔκανε νά τιναχτεῖ: «Θά σοῦ τά ἔβαζα σ' ἕνα κουτί, 

ἀλλά δέ βαστᾶνε γιά μακριά». Καί πράγματι εἴχαμε ἀρχίσει κάτι 

νά ὑποπτευόμαστε. Τήν ἄλλη φορά εἴδαμε, πώς μόλις ἔφυγε ἀπό μᾶς,

 πῆγε δίπλα στοῦ Κεμάλ τό σπίτι, ὅπου τήν περίμενε μιά ὁμάδα ἀπό

 τούρκους προσκυνητές, πού κοντοστέκονταν στό πεζοδρόμιο. Ἐμεῖς 

ὥς τότε θαρρούσαμε πώς εἶναι καμιά τουρκομερίτισσα δικιά μας, 

ἀπ' τίς πάμπολλες ἐκεῖνες, πού δέν ἤξεραν λέξη ἑλληνικά, μιά καί ἡ 

ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν5 εἶχε γίνει μέ βάση τή θρησκεία καί ὄχι τή 

γλώσσα. Ἡ ἀποκάλυψη αὐτή στήν ἀρχή μᾶς τάραξε. Δέ μᾶς ἔφτανε πού 

εἴχαμε δίπλα μας τοῦ Κεμάλ τό σπίτι, σά μιά διαρκῆ ὑπενθύμιση

 τῆς καταστροφῆς, θά εἴχαμε τώρα καί τούς τούρκους νά 

μπερδουκλώνονται πάλι στά πόδια μας; Καί τί ἀκριβῶς ἤθελε ἀπό 

μᾶς αὐτή ἡ γυναίκα; Πάνω σ' αὐτό δέν ἀπαντήσαμε, κοιταχτήκαμε

ὅμως βαθιά ὑποψιασμένοι. Καί τά ἑπόμενα λόγια μας ἔδειχναν πώς 

ἡ καρδιά μας ζεστάθηκε κάπως ἀπό συμπάθεια κι ἐλπίδα. Εἴχαμε 

κι ἐμεῖς ἀφήσει σπίτια κι ἀμπελοχώραφα ἐκεῖ κάτω.
Ἡ τουρκάλα ξαναφάνηκε λίγο μετά τόν πόλεμο. Ἐμεῖς καθόμασταν 

πιά σέ ἄλλο σπίτι, λίγο παραπάνω, ὅμως τήν εἴδαμε μιά μέρα νά 

κάθεται κατατσακισμένη στό κατώφλι τοῦ παλιοῦ σπιτιοῦ μας. 

Ὁ πρῶτος πού τήν εἶδε, ἦρθε μέσα καί φώναξε: «ἡ τουρκάλα!»

Βγήκαμε στά παράθυρα καί τήν κοιτάζαμε μέ συγκίνηση. Παραλίγο 

νά τήν καλέσουμε ἀπάνω στό σπίτι —τόσο μᾶς εἶχε μαλακώσει τήν 

καρδιά ἡ ἐπίμονη νοσταλγία της. Ὅμως αὐτή κοίταζε ἀκίνητη τήν 

κατάγυμνη αὐλή καί τό ἔρημο σπίτι. Μιά ἰταλιάνικη μπόμπα6 εἶχε 

σαρώσει τήν ντουτιά κι εἶχε ρημάξει τό καλοκαμωμένο ξυλόδετο 

σπίτι, χωρίς νά καταφέρει νά τό γκρεμίσει.
Δέν τήν ξανάδαμε ἀπό τότε. Ἦρθε - δέν ἦρθε, ἄγνωστο. 

Ἄλλωστε καί νά 'ρχότανε δέ θά 'βρισκε πιά τό κατώφλι μέ τό ἀφράτο 

μάρμαρο γιά νά ξαποστάσει. Τό σπίτι εἶχε ἀπό καιρό παραδοθεῖ 

σέ μιά συμμορία ἐργολάβων καί στή θέση του ὑψώθηκε μιά πολυκατοικία 

ἀπ' τίς πιό φρικαλέες. Τώρα ἑτοιμάζονται νά τήν γκρεμίσουν οἱ γελοῖοι. 

Ποιός ξέρει τί μεγαλεπήβολο σχέδιο συνέλαβε πάλι τό πονηρό μυαλό τους.
Ἄν γίνει αὐτό, θά παραφυλάγω νύχτα μέρα, ἰδίως ὅταν τό σκάψιμο 

θά ἔχει φτάσει στά θεμέλια, κι ἴσως μπορέσω νά ἐμποδίσω ἤ τουλάχιστο

 νά καθυστερήσω τό χτίσιμο τοῦ νέου ἐξαμβλώματος.7 Τήν προηγούμενη 

φορά εἶχε βρεθεῖ ἐκεῖ στά βάθη ἕνα θαυμάσιο ψηφιδωτό, πού ἄρχιζε 

ἀπ' τό οἰκόπεδο τοῦ δικοῦ μας σπιτιοῦ καί συνεχιζόταν πρός τό σπίτι 

τοῦ Κεμάλ. Τό ψηφιδωτό αὐτό οἱ δασκαλεμένοι ἐργάτες τό 

σκεπάσανε γρήγορα γρήγορα γιά νά μήν τούς σταματήσουν οἱ 

ἁρμόδιοι. Πάντως, τίς ὧρες πού τό ἔβλεπε τό φῶς τοῦ ἥλιου, γίνονταν 

διάφορα σχόλια ἀπ' τήν ἔκθαμβη γειτονιά. Ὅλοι μιλούσανε γιά τήν

 ὀμορφιά καί τήν παλιά δόξα, μά ἀνάμεσα στά δυνατά λόγια καί τίς 

φωνές, ἄκουσα μιά γριά νά σιγολέει: «Στό σπίτι αὐτό καθόταν ἕνας μπέης,

 πού εἶχε μιά κόρη σάν τά κρύα τά νερά. Κυλιόταν κάτω, ὅταν

φεύγανε, φιλοῦσε τό κατώφλι. Τέτοιο σπαραγμό δέν ματαεῖδα».

(Ἡ μόνη κληρονομιά, 1974)

γυμναστική για μεγάλους...

 

γυμναστική για μεγάλους... 

κάποια λινκ για όσους θέλουν να κάνουν γυμναστική... 

γυμναστική για μεγάλους... 

τα ρέστα μου!!... σίγουρα, μπορούν να πραγματοποιηθούν, οι ασκήσεις, από όλους!!... 

 1. Γυμναστική στο σπίτι = βίντεο από 127 βίντεο 

 https://www.youtube.com/watch?v=TcjqK83wr1c&list=PLBkgmLdpnkCPTMjgSxY9Hx6b-WV51kMp4

2.Γυμναστική για άνω των 65 ετών.

https://www.youtube.com/watch?v=HZvyJSN3RZk

3. Ασκήσεις ενδυνάμωσης και ισορροπίας για ηλικιωμένους

https://www.youtube.com/watch?v=hl0kGc7P3as

4. 10' ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ | Ioanna Samara

https://www.youtube.com/watch?v=LyUy4pxKl5E

5. 20 Min Chair Exercises Sitting Down Workout - Seated Exercise for Seniors, Elderly, & EVERYONE ELSE  9 βίντεο

https://www.youtube.com/watch?v=azv8eJgoGLk&list=PLy-OwEBXQ7QkZiyBvWComEQu20rUegHa8

6.  5 ασκήσεις για ηλικιωμένους

https://www.youtube.com/watch?v=FuWSuRMe_U8

7.  ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ & ΔΗΜΟΤΙΚΟ(4) -ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

https://www.youtube.com/watch?v=kEf9KrQOk1A

8.  Αερόβια άσκηση στο σπίτι για αρχάριους - FitnessProject    31 βίντεο

https://www.youtube.com/watch?v=sf4qpBsgaC4&list=PLBkgmLdpnkCMhmNBxiQnmyLvUMrEuxkmK

Η Είσοδος του Χριστού στην Ιερουσαλήμ του Ιωάννη-Ιππολύτου Φλαντρέν και καλό Πάσχα!

μόλις το είδα... είπα... αυτό είναι!!! 

Τα ρέστα μου!... 

Christs Entry into Jerusalem

(Η Είσοδος του Χριστού στην Ιερουσαλήμ)

του Ιωάννη-Ιππολύτου Φλαντρέν (Hippolyte Flandrin)1842

Εξαιρετικό!!!!!!!!!!!!

Lamprini T. 

kingdom of plants - Sir David Attenborough, Το βασίλειο των Φυτών...

 

 

 

kingdom of plants - Sir David Attenborough

ντοκυμανταίρ... με τον Σερ Δαυΐδ Αττένμπορόου... 

Το βασίλειο των Φυτών... 

ώρα για εκπαίδευση... :) = χαμόγελο... 

με τον Σερ Ντέϊβιντ... πάντα λέω... τα ρέστα μου! 

Lamprini T. 

o Πέτρος και ο Λύκος... από τον Ζαν Ρενό!!! Αυτά είναι!!

 

o Πέτρος και ο Λύκος... από τον Ζαν Ρενό!!! Αυτά είναι!! 

"Pierre et le loup" - Jean Reno, Renaud Capuçon, Orchestre de Chambre de Lausanne - ARTE Concert

Lamprini T. 

Y.Γ.  Συνθέτης :  Σεργκέι Προκόφιεφ

.....................

Ο Πέτρος και ο λύκος είναι ένα «συμφωνικό παραμύθι για παιδιά», ένα μουσικό έργο για ορχήστρα και αφηγητή, που συντέθηκε από τον Σεργκέι Προκόφιεφ το 1936. ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

..................

ΠΗΓΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:   https://www.arte.tv/fr/videos/123990-001-A/jean-reno-dans-pierre-et-le-loup/

.............

Η ιστορία

Ο Πέτρος, ένας ανήλικος πρόσκοπος, ζει στο σπίτι του παππού του, σε ένα ξέφωτο του δάσους. Μια μέρα ο Πέτρος βγαίνει στο ξέφωτο, αφήνοντας την πόρτα του κήπου ανοικτή, οπότε μια πάπια που ζούσε στην αυλή βρίσκει την ευκαιρία να κολυμπήσει σε μια κοντινή λιμνούλα. Η πάπια και ένα πουλάκι φιλονικούν ως προς το αν ένα πτηνό θα έπρεπε να μπορεί να κολυμπά. Μια τοπική γάτα τα πλησιάζει αθόρυβα, και το πουλί (προειδοποιημένο από τον Πέτρο) πετά στην ασφάλεια ενός ψηλού δέντρου, ενώ η πάπια κολυμπά μέχρι το κέντρο της λιμνούλας.

Ο παππούς του Πέτρου τον μαλώνει επειδή έμεινε έξω και έπαιζε στο λιβάδι μόνος του, καθώς θα ήταν πιθανό να του επιτεθεί κάποιος λύκος. Επειδή ο Πέτρος τον αψηφά, μη πιστεύοντας στον κίνδυνο αυτόν, ο παππούς τον παίρνει πίσω στο σπίτι και κλειδώνει την αυλόπορτα. Λίγο αργότερα, ένας θηριώδης γκρίζος λύκος βγαίνει από το δάσος. Η γάτα σκαρφαλώνει γρήγορα στο δέντρο με το πουλί, αλλά η πάπια, που είχε στο μεταξύ βγει έξω από τη λιμνούλα, καταδιώκεται, προφθαίνεται και καταβροχθίζεται από τον λύκο.

Βλέποντας όλα αυτά από το σπίτι, ο Πέτρος αρπάζει ένα σκοινί και σκαρφαλώνει στο τοιχογύρι της αυλής και από εκεί πάνω στο δέντρο. Ζητάει από το πουλάκι να πετάξει γύρω από το κεφάλι του λύκου προκειμένου να του αποσπάσει την προσοχή και εκείνος φτιάχνει μια θηλιά στο σκοινί, τη χαμηλώνει και πιάνει τον λύκο από την ουρά του. Το θηρίο παλεύει να ελευθερωθεί, αλλά ο Πέτρος δένει το σκοινί στο δέντρο και η θηλιά σφίγγει.

Κάποιοι κυνηγοί που ιχνηλατούσαν τον λύκο βγαίνουν από το δάσος με τα τουφέκια τους οπλισμένα, αλλά ο Πέτρος τους πείθει να τον βοηθήσουν να μεταφέρει το θηρίο σε έναν ζωολογικό κήπο. Σχηματίζεται έτσι μια θριαμβευτική παρέλαση από τον Πέτρο, το πουλάκι, τους κυνηγούς που οδηγούν τον λύκο, τη γάτα και τελευταίο τον παππού, ο οποίος μουρμουρίζει, δυσαρεστημένος ακόμα που ο Πέτρος αγνόησε τις προειδοποιήσεις του, αλλά και περήφανος που ο εγγονός του έπιασε το θηρίο. Στο τέλος ο αφηγητής δηλώνει ότι οι προσεκτικοί ακροατές θα μπορούσαν να ακούσουν και την πάπια να φωνάζει από το εσωτερικό της κοιλιάς του λύκου, επειδή την είχε καταπιεί ολόκληρη.

ΠΗΓΗ:  https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F_%CE%A0%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BF_%CE%BB%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%82

............................

  Σήμερα θα σας πούμε την ιστορία του Πέτρου και του Λύκου, μια ιστορία διαφορετική, που δεν μοιάζει με καμιά. Την ιστορία αυτή βλέπετε δεν θα την ακούσουμε από τις φωνές των ηρώων, αλλά θα μας τη διηγηθεί η ίδια η μουσική. Κάθε χαρακτήρας της ιστορίας μας έχει τον δικό του μοναδικό ήχο που θα ακούγεται από ένα διαφορετικό όργανο της ορχήστρας. Το έξυπνο Πουλί από το φλάουτο, η απερίσκεπτη Πάπια από το όμποε, η πονηρή Γάτα από το κλαρινέτο, ο αυστηρός Παππούς από το φαγκότο, ο κακός Λύκος όχι από ένα, ούτε από δύο, αλλά από τρία κόρνα, ενώ ο γενναίος Πέτρος που είναι ο πιο σημαντικός στην ιστορία μας, από όλα τα έγχορδα μαζί. Τέλος οι κυνηγοί και οι τουφεκιές τους από τα πνευστά, τα τύμπανα και την γκραν κάσα. Αρχίζουμε λοιπόν!

Ο μικρός Πέτρος ζούσε στο σπίτι του παππού του στην εξοχή. Το σπίτι είχε αυλή με έναν ψηλό πέτρινο τοίχο γύρω της. Έξω από την αυλή υπήρχε ένα μεγάλο δέντρο και τριγύρω απλώνονταν το απέραντο λιβάδι με τη λιμνούλα του. Στο βάθος φαινόταν το φοβερό σκοτεινό δάσος. Ένα όμορφο καλοκαιρινό πρωινό, ο Πέτρος σηκώθηκε νωρίς από το κρεβάτι του, για να προλάβει να χαρεί όσο πιο πολύ γινόταν μία ηλιόλουστη μέρα στη φύση. Άνοιξε την πόρτα της αυλής και βγήκε στο καταπράσινο λιβάδι που αγκάλιαζε το σπίτι. 

Πάνω στο κλαδί του μεγάλου δέντρου, έξω από την αυλή, καθόταν ο καλός φίλος του Πέτρου, το μικρό Πουλί. 'Όλα είναι τόσο ήσυχα', τιτίβισε ευχαριστημένο. Τότε εμφανίστηκε και η Πάπια, που έκανε χαρούμενη τη βόλτα της στο λιβάδι, αφού ο Πέτρος είχε ξεχάσει, στη βιασύνη του, ανοιχτή την πόρτα της αυλής και έτσι αυτή βρήκε την ευκαιρία να βγει έξω και να κάνει ένα ωραίο πρωινό μπάνιο στα δροσερά νερά της λίμνης. Βλέποντας την Πάπια, το μικρό Πουλί πέταξε από το κλαδί κάτω στο γρασίδι και στάθηκε δίπλα της σηκώνοντας τους ώμους του με απορία: 'Μα τι σόι πουλί είσαι εσύ, που δεν μπορείς να πετάξεις'; της είπε και η Πάπια αποκρίθηκε: 'Εσύ τι σόι πουλί είσαι, που δεν μπορείς να κολυμπήσεις'; και βούτηξε γελώντας στη λιμνούλα. Και έτσι συνέχισαν να μαλώνουν για αρκετή ώρα, η Πάπια κολυμπώντας στη λιμνούλα και το Πουλί χοροπηδώντας στην όχθη. 

Ξαφνικά κάτι τράβηξε την προσοχή του Πέτρου. Παρατήρησε μία Γάτα να σέρνεται μέσα στο πυκνό χορτάρι. Η Γάτα σκεφτόταν: 'Το Πουλί είναι απασχολημένο με τη λογομαχία του, μπορώ εύκολα να το αρπάξω με τα νύχια μου πριν με καταλάβει'. Όσο πιο αθόρυβα γινόταν πλησίαζε με τα βελούδινα πέλματά της κοντά του. 'Πρόσεξε'! φώναξε ο Πέτρος και το Πουλί αμέσως πέταξε πάνω στο δέντρο. Η Πάπια μάλωσε τη Γάτα με τα πιο θυμωμένα της 'κουάκ κουάκ'… από το κέντρο της λίμνης όμως για καλό και για κακό. Χωρίς να δώσει σημασία, η Γάτα σκεφτόταν το δικό της πρόβλημα: 'Αξίζει άραγε να σκαρφαλώσω τόσο ψηλά; Μέχρι να φτάσω εκεί πάνω το Πουλί θα έχει πετάξει μακριά'.

 Μα να που φτάνει και ο Παππούς θυμωμένος, γιατί ο Πέτρος βγήκε έξω στο λιβάδι. 'Είναι επικίνδυνο το μέρος αυτό. Αν βγει ο Λύκος από το δάσος και έρθει προς τα εδώ τι θα κάνεις τότε'; Ο Πέτρος δεν έδωσε καμία σημασία στα λόγια του Παππού του. Αγόρια σαν αυτόν δεν φοβούνται τους λύκους. Ο Παππούς όμως άρπαξε τον Πέτρο από το χέρι, τον πήγε στο σπίτι και κλείδωσε καλά την πόρτα. Δεν είχε περάσει λίγη ώρα από τότε και πράγματι εμφανίστηκε ένας μεγάλος γκρίζος λύκος, βγαίνοντας από το δάσος. Ώσπου να πεις 'κύμινο' η Γάτα σκαρφάλωσε ψηλά στο δέντρο. Η Πάπια άρχισε να φωνάζει δυνατά και μέσα στην ταραχή της πήδηξε έξω από τη λίμνη. Όμως, όσο και να προσπαθούσε να τρέξει μακριά η καημένη, δεν μπορούσε να ξεφύγει από το Λύκο. Ο Λύκος πλησίαζε όλο και πιο κοντά... πιο κοντά... Ώσπου την πρόφτασε... Και αφού την τσάκωσε, την κάνει μια χαψιά και την καταπίνει

 Τώρα λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα: η Γάτα κάθεται πάνω σε ένα κλαδί του δέντρου... το Πουλί σε ένα άλλο κλαδί... όχι πολύ κοντά όμως στη Γάτα... και ο Λύκος γυρίζει γύρω από το δέντρο κοιτάζοντάς τους με τα άπληστα μάτια του.

 Ο Πέτρος εν τω μεταξύ, χωρίς να νιώθει τον παραμικρό φόβο, στέκεται πίσω από την κλειστή πόρτα και βλέπει όλα όσα γίνονται έξω. Ξαφνικά, έχει μια ιδέα! Τρέχει στο σπίτι, παίρνει το γερό σκοινί του Παππού και σκαρφαλώνει στον ψηλό πέτρινο τοίχο. Ένα από τα κλαδιά του μεγάλου δέντρου, που περιτριγυρίζει ο Λύκος, απλώνεται ακριβώς πάνω από τον τοίχο της αυλής. Ο Πέτρος άρπαξε την άκρη του κλαδιού και κρατήθηκε γερά. Σκαρφάλωσε έτσι όσο πιο ήσυχα μπορούσε πάνω στο δέντρο. Ύστερα είπε στο Πουλί: 'Πέτα κάτω και κάνε κύκλους γύρω από το κεφάλι του Λύκου, ώστε να αποσπάσεις την προσοχή του. Πρόσεξε μόνο να μη σε γραπώσει'. Το ηρωικό Πουλί σχεδόν ακούμπησε το κεφάλι του Λύκου με τα φτερά του, όσο αυτός το κυνηγούσε οργισμένος γυρνώντας απότομα από τη μία μεριά στην άλλη για να το αρπάξει. Ω, πόσο πολύ είχε θυμώσει ο Λύκος με αυτό το Πουλί. Πόσο πολύ ήθελε να το πιάσει στο στόμα του! Όμως το Πουλί ήταν πιο έξυπνο από αυτόν και πολύ απλά ο Λύκος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα γι' αυτό. 

Στο μεταξύ ο Πέτρος είχε κάνει μια θηλιά στο σχοινί και με προσοχή την άφηνε σιγά-σιγά να πέφτει προς τα κάτω. Πιάστηκε έτσι η ουρά του Λύκου στη θηλιά και ο Πέτρος τράβηξε το σχοινί με όλη του τη δύναμη. Νιώθοντας παγιδευμένος ο Λύκος, άρχισε να πηδά άγρια προσπαθώντας να λυθεί. Ο Πέτρος όμως έδεσε την άλλη άκρη του σχοινιού στο δέντρο. Όσο πιο πολύ πηδούσε ο Λύκος, τόσο πιο πολύ σφιγγόταν η θηλιά στην ουρά του.

 Και τότε... Φάνηκαν Κυνηγοί από το δάσος... Ακολουθούσαν τα ίχνη του Λύκου και πυροβολούσαν γύρω τους όσο προχωρούσαν. Ο Πέτρος φώναξε πάνω από το δέντρο: 'Μην πυροβολείτε! Το πουλάκι κι εγώ τον πιάσαμε το Λύκο. Βοηθήστε μας τώρα να τον πάμε στο ζωολογικό κήπο'.

 Φανταστείτε τώρα τη θριαμβευτική πομπή που ακολούθησε: Ο Πέτρος προχωρούσε μπροστά... από πίσω του οι Κυνηγοί τραβώντας το Λύκο... και στο τέλος ο Παππούς και η Γάτα. Ο Παππούς ωστόσο κουνούσε το κεφάλι του με δυσαρέσκεια: 'Και αν ο Πέτρος δεν έπιανε το Λύκο; Τι θα γινόταν τότε, μου λέτε'; Από πάνω τους πετούσε το Πουλί κελαηδώντας εύθυμα: 'Βρε τι γενναίοι τύποι που είμαστε ο Πέτρος κι εγώ! Κοιτάξτε τι έχουμε πιάσει'! Και αν κανείς ακούσει πολύ προσεχτικά, θα μπορέσει να ακούσει και τη φωνή της Πάπιας μέσα από την κοιλιά του Λύκου, γιατί μέσα στη βιασύνη από τη λαιμαργία του, την κατάπιε ζωντανή. 

Μετάφραση: Νίκος Κυριακού

ΠΗΓΗ:  https://www.tsso.gr/inst/tsso_6/gallery/%CE%88%CE%BD%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%2019%CE%BC%CE%B1%CF%8117_%CE%9F%20%CE%A0%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%BF%20%CE%9B%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%82.pdf

..................

η πρώτη μου... ως... ερασιτέχνης ηθοποιός...

η πρώτη μου... ως... ερασιτέχνης ηθοποιός... 

Τα Ρέστα μου!!... 

...............

 όλα τα... ωραία τελειώνουν κάποτε...

σκηνοθεσία: Μπάμπης Κλαλιώτης

και η παράστασή μας...
Αύριο, στον Κορυδαλλό, σάς περιμένει το ΝΙΝΑ 2... κι εγώ που παίζω ένα μικρό ρόλλο εκεί... ως ΝΙΝΑ... ( από ΤΟΝ ΓΛΑΡΟ του Τσέχωφ... )
(ΝΙΝΑ 2 της Κάτιας Σπερελάκη σε σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη
Από την Θεατρική Ομάδα δήμου Κορυδαλλού (Μπάμπης Κλαλιώτης), Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κορυδαλλού "Μελίνα Μερκούρη", Σάββατο 25.1.24, στις 8μιση μμ.
Είσοδος Ελεύθερη, Θεατρική Σκηνή ΓΚΑΡΑΖ)

Lamprini T.